معلم بایستی ابتدا به تهذیب نفس پرداخته و خودش تحت ولایت و اطاعت خداوند باشد تا یاری فرشتگان نیز به او برسد چرا که معلم الگو و اسوه شاگردان بایستی باشد و به خودسازی مشغول باشد و با تقوای الهی وذکر دائمی خداوند از غفلت حتی برای یک لحظه دوری گزیند انچه که بسیار در تربیت الهی شاگردان موثر می باشد این است که معلم عامل به سفارشهایش که همان کلام گوهربار خداوند و ائمه اطهار علیهم السلام است، باشد امام علی علیه السلام درنهج البلاغه می فرمایند به خدا قسم شما را به انجام طاعتی بر نینگیختم مگرآنکه خودم برانجام آن عمل بر شما سبقت گرفتم پس به نظر بنده حقیر مهمترین زمینه تربیت، نمونه انسان کامل والگو بودن معلم است در گام بعدی ایجاد بصیرت وآگاهی در شاگردان می باشد که بسیاری از انحرافات از جهل و نادانی می باشد همچنین معلم باید ذکر قلبی که زودودن رذایل قلبی و داشتن فضایل و ذکر لسانی که گفتار برای خداوند و خاموشی برای او و ذکر عملی که رفتار و کردار مطابق با دستورات الهی می باشد را در متربی زمینه سازی نماید و بستر یاری بیشتر فرشتگان را فراهم نماید و با سوق دادن شاگردان به پناه گرفتن در سایه سار رحمت خداوند مانع نفوذ و ورود شیطان و یاران او در آنها گرددو این به وسیله مراقبت از خود و توجه دادن شاگردان به وسوسه ها و تحریکات شیطانی در انجام آنچه خداوند از انجام آنها نهی فرموده است مهیا می گردد که با معرفت به راههای نفوذ شیطان و وسوسه های او و آگاهی یافتن از مسیر صحیح هدایت الهی و رشد آدمی که توسط معلم تبیین می گردد و کمک به الگوپذیری درست وانجام رفتارشایسته متربی زمینه تربیت مطلوب مطابق با اموزه های اسلامی در شاگردان فراهم می آید.